Dawno już nie pisałam nic o Gruzji, a przecież uwielbiam ten kraj, a dysk komputera pęka w szwach od ilości zdjęć i wspomnień stamtąd. Czas więc na przypomnienie paru rzeczy, miejsc i historii...
Kuchnię gruzińską pokochałam całym sercem. Dałabym się teraz pokroić za miseczkę lobio lub adżapsandali....Albo za kawałek soczystego arbuza....Więcej o kuchni gruzińskiej pisałam tutaj .
Krowy, wszędzie krowy. Bo Gruzja to drugie Indie, tylko, że my te krowy jemy (tata mojej szefowej). Nic dodać, nic ująć :)
To bardzo ważny temat dla większości Gruzinów. Warto pamiętać, że wybierając się do cerkwi, należy mieć dłuższe spodnie lub spodnicę, a kobiety na głowę powinny założyć chustkę (w niektórych cerkwiach można je wypożyczyć). Na zdjęciach - święto parafialne w Zugdidi.
Zdarzyło mi się czasem widzieć w sklepach polskie produkty.
Czekająca na zakupowiczów czurczchela, czyli ,,baton" z orzechami w środku, oblany syropem winogronowym. Przepyszna sprawa!
Wardzia - skalne miasto. I pomyśleć, że mogło pomieścić nawet 60 tys. osób!
Borjomi
Miasteczko to słynie ze źródeł leczniczych wód mineralnych, stąd też liczne sanatoria i uzdrowiska. Woda Borjomi szczególnie polecana jest na choroby przewodu pokarmowego. Fantastyczną sprawą w Borjomi jest basen z gorącą wodą, w którym, za symboliczną opłatą, można się pluskać 24h na dobę.
A wokół miasta rozciąga się piękny Park Narodowy. Do wyboru jest kilka tras, o różnej długości i stopniu trudności. Widoki - bezcenne!
I jeszcze jedno skalne miasto - Upliscyche koło Gori
Nie mogło zabraknąć i Morza Czarnego, oto plaża w Ureki, słynąca z bogatego w magnetyt, leczniczego, czarnego piasku. Warto pamiętać, że 3/4 plaż w Gruzji jest bardzo kamienistych. Ureki to nieliczny wyjątek.
I romantyczny akcent na koniec:) Nasi tu byli! (Tbilisi)
Ps: Osoby zainteresowane Gruzją, zapewne słyszały już tę smutną historię książki Georgialiki. Książka pakosińsko-gruzińska ,,autorstwa" Katarzyna Pakosińskiej. Jak się okazuje, autorką tesktów nazwać Jej nie można... Więcej informacji o tym gigantycznym plagiacie i nieudolnych próbach reakcji wydawnictwa Pascal na ten skandal tutaj
Po raz pierwszy mam przyjemność współpracować z Klubem Polki na Obczyźnie, w ramach projektu Boże Narodzenie dookoła świata. Polki mieszkające w różnych miejscach opisują jak wyglądają święta w danym kraju. O zwyczajch włoskich pięknie i wyczerpująco napisała Agnieszka, ja zaś skupię się tylko na ,,moim" regionie, pieknej Toskanii.
Przed świętami
Jak w całych Włoszech, w Toskanii ''atmosferę świąt'' czuć już od początku listopada. Reklamy, promocje, ulotki, specjalne świąteczne oferty, uff... komercja nie śpi. Sklepowe witryny od dawna kuszą: kupuj, kupuj, kupuj! W miastach na głównych placach powoli pojawiają się choinki i inne świąteczne dekoracje.
Mercati di Natale
To, co naprawdę mnie urzeka, to mercati di Natale, czyli świąteczne jarmarki, które z roku na rok stają się coraz bardziej popularne i każde miasto, a nawet mieścina ma swój własny targ świąteczny.
Można tu kupić wszystko: piękne wyroby rękodzielicze, tradycyjne sery, wędliny i miody, jak i nieco kiczowate ozdoby świąteczne made in China.
Najsłynniejszymi chyba świątecznymi jarmarkami są ten w Lucignano, znany jako Fiera del Ceppo (ma miejsce zawsze w ostatnią sobotę i niedzielę przed świętami) i ten w Sienie na Piazza del Campo. We Florencji, na piazza Santa Croce ma miejsce ogromny Weihnachtsmarkt - niemiecki jarmark, gdzie można kupić zarówno niemieckie piwo i kiełbaski jak i świąteczne upominki.
8 grudnia
Oficjalnie, okres Bożego Narodzenia rozpoczyna się 8 grudnia (święto Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny). Tego dnia tradycyjnie ubiera się choinkę i dekoruje dom (m.in. ustawia się szopkę).
(weheartit.com)
(weheartit.com)
Wigilia
"Chi guasta la vigilia di Natale, corpo di lupo e
anima di cane" (w wolnym tłumaczeniu: ,,Ten, kto nie szanuje Wigilii, ma ciało wilka i duszę psa'').
W wigililijny wieczór tradycje nakazuje spożyć skromny, bezmięsny posiłek (unpiatto di "magro") w gronie rodzinnym. Na stole pojawiają się np. zupa z ciecierzycy lub kasztanów. Ale... tak naprawdę to tradycja uroczystego świętowania Wigilii zanika. Duża część Toskańczyków spędza ten wieczór na przygotowaniach do pierwszego dnia świąt lub na zakupach (tak, tak, sklepy są otwarte do późnego wieczora, tak jak na co dzień). Osoby wierzące wieczorem udają się na pasterkę.
25 grudnia
To najważniejszy dzień świąt. Rano do grzecznych dzieci przychodzi Babbo Natale zostawiając długo wyczekiwane upominki.
(weheartit.com)
Pierwszą połowę dnia spędza się w kuchni na przygotowaniach do uroczystego obiadu. Co pojawia się na toskańskim stole? Tak naprawdę co region, to obyczaj. Świąteczne menu we Florencji może się całkowicie różnić od tego w Sienie czy Pizie. A nawet co rodzina, to obyczaj. Mimo wszystko moża znaleźć kilka tradycyjnych toskańskich świąteczych potraw. Jako przystawki można wymienić schiacciate i focacce z rozmarynem, crostini z kurzą wątróbką i bruschette z oliwą.
Jako pierwsze danie stole króluje rosół z tortellini. Drugim daniem może być pieczony indyk, kurczak, kaczka, smażone wątróbki wieprzowe lub gotowany kapłon. Często je się też słynną ribollitę, czyli zupę z fasoli, która lepiej smakuje drugiego dnia (stąd też jej nazwa - ponownie gotowana). Do zupy tradycyjnie dodaje się czerstwy chleb, kapustę czarną i oczywiście fasolę.
...wybór jest duży! Do najbardziej znanych słodyczy należą panettone (ciasto z kandyzowanymi owocami), cantucci, (ciastka z migdałami), panforte di Siena (bardzo słodkie ciasto wypelnione migdalami i orzechami), pagnottelle dell'Argentario (ciastka z migdałami, suszonymi figami, orzechami i skórką pomarańczową), pandoro (drożdżowa babka), torrone (kandyzowane owoce w słodkiej masie z białek i miodu). W okolicach Pistoii zajada się bridigini, czyli cieniutkie anyżowe płatki. Siena słynie z cavalluci, migdałowo-anyżowych ciastek.
Panettone
(weheartit.com)
(weheartit.com)
Cantucci (nazywane też cantuccini lub biscotti di Prato)
To czas odwiedzania rodziny, uroczystych obiadów i kolacji, spacerów, oglądania okolicznych szopek... Święta są, tak jak wszędzie, czasem odpoczynku. Włosi są bardzo rodzinnym narodem, dlatego zazwyczaj spędzają ten czas ze swoją całą familią.
(weheartit.com)
Niektórzy, korzystając z czasu wolnego, wyjeżdżają na narty lub na krótkie wakacje. Wolne w szkołach jest do 7 stycznia.
Befana
W nocy (z 5 na 6) przez komin wchodzi wyglądająca dość strasznie (długi, zakrzywiony nos, łachmany...) staruszka - Befana, odpowiednik świętego Mikołaja.
La Befana vien di notte
con le scarpe tutte rotte
col cappello alla romana
viva viva la Befana!
(Befana przychodzi w nocy
z całkiem rozklejonymi butami
z kapeluszem w rzymskim stylu
niech życje Befana!)
Koło kominka, w skarpetach, zostawia dzieciom prezenty (zazwyczaj słodycze).
W okolicy Lukki i Monte Amiata istnieje tradycja befanaty, czyli chodzenie po domach wieczorem 5 stycznia śpiewając piosenki o Befanie i grając na różnych instrumentach.
W końcu musiało się to stać: do Toskanii zawitała mocno spóźniona (na szczęście ;)) w tym roku jesień. Zbiory oliwek są w pełni. Każdy kto ma swój gaj lub choćby kilka drzewek wykorzystuje każdą słoneczną chwilę i biegnie ,,fare le
olive”. Pojawia się pierwsza, świeża, młoda oliwa. Oprócz tego na stołach królują kasztany. Czy to jako castagnaccio
(ciasto z mąką z kasztanów z dodatkiem orzeszków piniowych, rodzynek i rozmarynu) czy też pieczone na kominku. Do tego gęste, rozgrzewające zupy z fasolą lub ciecierzycą. Okoliczne drzewa pomarańczowe
straciły już liście i pozostały na nich tylko coraz bardziej dojrzałe z każdym
dniem owoce. Inne drzewa trzymają się nieźle i czarują feerią jesiennych barw. Dni robią się coraz krótsze
i coraz chłodniejsze. Porankami okoliczne wzgórza spowite są gęstą mgłą. Do
tego pada coraz częściej i coraz więcej. Gdy to piszę, za oknem zaczyna się
burza i okiennice po raz kolejny w tym tygodniu szaleją.
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
