Sycylia - małe podsumowanie

Dokładnie rok temu spędziłam niesamowite trzy miesiące na Sycylii. Załapałam się na najgorętszy od wielu lat koniec września (35 stopni!), gorący październik, ciepły listopad i deszczowy grudzień. 

Ślizgałam się po lawie Etny w rześki październikowy poranek. 

Podróżowałam wzdłuż i wszerz wyspy. Najbardziej w pamięć zapadły mi Katania i Palermo, a wszystko za sprawą ludzi z CS, którzy okazali się fantastyczni: otwarci i gościnni. Nigdy nie zapomnę spontanicznie zorganizowanej kolacji na Catania Centrale, wieczornego zwiedzania świątyń w Agrigento (http://tamituuu.blogspot.it/search/label/Agrigento) czy całonocnej imprezy w Palermo w baaardzo międzynarodowym towarzystwie. 

Pierwszy raz  w życiu jechałam ape (http://tamituuu.blogspot.it/2012/11/sycylijskie-impresje-czesc-2-la-strada.html). Autostopem. 

Zajadałam się pesce spada, cannoli i arancini, popijając wszystko limoncello. (Więcej na temat kuchni sycylijskiej jest tu http://tamituuu.blogspot.it/2012/12/sycylijski-jadospis.html ) 

Spędzałam każdą wolną chwilę na plaży obserwując morze i wyspy Eolskie, czytając, gadając ze znajomymi lub nie robiąc nic (tzw. dolce far niente)

Włóczyłam się po moim miasteczku, napawając się jego sycylijskością. Miałam okazję podpatrzeć lokalny folklor na różnego rodzaju festiwalach (z okazji winobrania czy zbioru pomarańczy w grudniu). 

Niesamowity czas, pod każdym względem.

  

 

ruiny starożytnnego teatru w Tindari 

Fichi d'india, czyli opuncja figowa (lepiej nie zrywać prosto z krzaka;)

pesce spada (miecznik)

wzburzone morze i moja ulubiona plaża

tradycyjne sycylijskie instrumenty...

.... stroje ...

a także tańce

Taormina

ruiny starożytnego teatru w Taorminie

widok na Etnę 

Taormina 

Czemu Meduza przynosi szczęście? - sycylijski Triskelion

Kto kiedykolwiek postawił swoją stopę na sycylijskiej ziemi, z pewnością widział figurki czy obrazy przedstawiające dziwną postać z trzema nogami, wężami zamiast włosów i głową Medyzy, wokół której są kłosy zboża. Wszyscy mówią, że przynosi szczęście i zapewnia powodzenie w życiu. Cóż to takiego i dlaczego ta postać jest symbolem tej włoskiej wyspy? O tym będzie ten tekst!

(http://moichuyendeuon.blogspot.com/2013/01/trinacria-bieu-tuong-cua-ao-sicily.html)

(http://upload.wikimedia.org/wikipedia/scn/4/4a/Trinacria.jpg)

 Panie i Panowie, oto triskelion - symbol Sycylii, znajdujący się również na fladze wyspy. Poza tym pełno go na bazarach, rynkach i w sklepach z pamiątkami. Główną bohaterką triskelionu (słowo to pochodzi z greki i oznacza ,,trójnożny". Po Sycylijsku nazywa się go także trinacria, jak w starożytności mówiono na Sycylię), jest Meduza, skrzydlate monstrum o ciele kobiety, zamieniające ludzi w kamień wzrokiem. Zamiast włosów ma węże. Kłosy zboża wokół jej głowy symbolizują żyzność i urodzaj, ponieważ za czasów Cesarstwa Rzymskiego Sycylia była ważnym producentem zbóż. A trzy nogi? Oznaczają trzy najbardziej wysynięte cyple wyspy: Capo Lilibeo na zachodzie (koło Marsali), Capo Passero na południowym- wschodzie (koło Syrakuz) i Capo Peloro w Messynie (północny-wschód). 

Legenda mówi, że te trzy punkty zostały powstały dzięki trzem nimfom, które wesoło biegały sobie po świecie, tańczyły i zbierały owoce i kamienie z najbardziej żyznych i pięknych miejsc, jakie spotkały.

(http://myvimu.com/exhibit/27859417-wachsmann-nimfy-tanczace-nad-brzegiem-morza)

Nagle, w miejscu szczególnej urody, gdzie niebo miało piękny kolor, zatrzymały się i wrzuciły do morza wszystkie skarby, jakie do tej pory znalazły. Woda zawrzała, zapieniła się i rozpromieniła kolorami tęczy tworząc wyspę w kształcie trójkąta - Sycylię.

Triskelion można zobaczyć przede wszystkim na wyrobach ceramicznych. Występuje wielu wersjach, np. 

(http://pl.depositphotos.com/7921338/stock-photo-Sicilian-triskelion.html)

(http://dessylovetravelling.files.wordpress.com/2012/10/p1270846.jpg)

(http://www.meetup.com/sicily/pages/TheTwo_Sicilies__%22Why_Two%3F%22/)

(http://www.emito.net/wiadomosci/irlandia_polnocna/rasistowskie_napisy_na_polskim_sklepie_721691.html)

U stóp Etny - Katania

          Katania to jedno z większych i ważniejszych miast Sycylii. Położona na wschodnim wybrzeżu wyspy, u podnóża Etny, Katania od zawsze była uzależniona od kaprysów wulkanu. Nie raz miasto cierpiało na skutek potoków lawy. Największa katastrofa spowodowany erupcją Etny miała miejsce w 1669 roku, kiedy to całe miasto zostało doszczętnie zniszczone. Miasto dotykały też inne kataklizmy jak np. liczne trzęsienia ziemi. Również w czasie II wojny światowej Katania została zbombardowana. Pomimo tego, zachowało się sporo godnych uwagi zabytków, szczególnie tych w centrum miasta, w okolicy Piazza Duomo. Na placu stoi barokowa katedra pod wezwaniem św.Agaty, opiekunki miasta. Według legendy, welon świętej ma moc zatrzymywania lawy.  

(http://www.walterlocascio.it/photos/city/piazza_duomo_2_catania.jpg)

Symbolem miasta jest słoniowa fontanna, znajdująca się na głównym placu miasta. Zadaniem słonia również jest obrona miasta przed niszczycielską siłą Etny. 

(http://www.etnabedbreakfast.com/catania.html)

          Wulkan, pomimo swej niszczycielskiej siły, przynosi miastu sporo korzyści: gleba w okolicy jest bardzo żyzna, tak więc rolnictwo (a w szczególności uprawy winogron i oliwek,) kwitnie i przynosi wysokie zyski. Katania była nawet nazywana ,,spichlerzem Włoch" ze względu na urodzajność ziem i wysoką produktywność. 

      W Katanii znajdziemy ślady wszystkich kultur, jakie zaznaczyły swą obecność na Sycylii: mamy tu pozostałości okupacji rzymskiej, arabskiej czy normandzkiej. Ponadto bardzo ciekawą rzeczą jest, że w Katanii starożytne ruiny przeplatają się z barokowymi kościołami i innymi budynkami. Ot, naprzykład nie jest łatwo znaleźć rzymski amifiteatr znajdujący się w centrum miasta, ponieważ jest ,,schowany" i zupelnie wtopiony w okoliczne budynki. Jest to miasto dośc ciemne, ponieważ do jego budowy używano przede wszystkim lawy, a więc dominujące kolory to brąz, czarny, szary. 

Starożytny amfiteatr

      Sycylijczycy wyrażają swoją religijność na każdym kroku, takie przydomowe czy uliczne ołtarze i kapliczki to bardzo częsty widok. 

Jak na każde sycylijskie miasto przystało, również Katania ma swoje rynki. Najbardziej znanym i  łatwym do ... wyczucia jest pecheria, czyli rynek rybny. Ale inne rynki nie są gorsze: pełne gwaru, kolorów, zapchów, smaków... Bez wątpienia rynki to mój ulubiony element sycylijskiej kultury! 

(http://www.canonclubitalia.com/public/forum/A-Piscaria-t345236.html)

A jedzenie?

To w Katani narodziła się granita (http://tamituuu.blogspot.com/2012/12/sycylijski-jadospis.html ) i to właśnie tu znajdziemy najwięcej różnorodnych smaków tego przepysznego deseru :)

Poza tym Katania słynie z dośc kontrowersyjnego dania, jakim jest konina przyrządzana na mnóstwo sposobów (do kanapek, smażona, grillowana etc.) 

(http://www.postazioneavanzata.com/wp-content/uploads/2012/05/ARRUSTA-E-MANGIA-470x313.jpg)

Syrakuzy: grecka Sycylia

Tematem dzisiejszego postu są Siracusy- miasto położone w południowo- zachodniej części Sycylii. Siracuzy są 4 (po Palermo, Katanii i Messynie) co do wielkości miastem na wyspie, a według wielu Sycylijczyków (i nie tylko)- zdecydowanie najpiękniejszym. Są wpisane na Światową Listę Dziedzictwa Kulturalnego UNESCO. 

Wszechobecna jasność

 Pierwsze słowo, które przychodzi mi na myśl gdy przywołuję obraz Syrakuz to kolor biały. Wszystkie budynki, czy to mieszkalne, czy np. kościoły są białe. No, powiedzmy jasne. Dzięki temu miasto sprawia wrażenie lekkiego i spokojnego. Jest zupełnie inne od czarnej Katanii czy hałaśliwego Palermo, pełnego wąskich, ciemnych uliczek. Z racji swojego spokoju jest wymarzonym wakacyjnym celem podróży (a czasem i przeprowadzek) sycylijskich emerytów:-) 

Z Syrakuz pochodził słynny filozof i matematyk Archimedes. 

(http://www.matematyka.net/index.php/historia-matematyki/poczet-matematykow/archimedes)

Syrakuzy naszpikowane są starożytnymi zabytkami, szczególnie tymi pochodzenia greckiego (leżą w tej części Sycylii, gdzie wpływy greckie są najbardziej widoczne), których większość znajduje się na wyspie Ortigia, zwanej też starym miastem. 

Główny plac miasta- Piazza Duomo

Fontanna Artemidy

Fantastycznym miejscem w Syrakuzach jest Źródło Aretuzy. 

(http://kolumber.pl/photos/show/place:1774163/page:11)

Co w nim takiego niezwykłego? Otóż znajduje się dwa kroki (dosłownie!) od morza, a jest słodkowodne! Ze źródłem tym jest związana pewna legenda. Otóż nimfa Aretuza poprosiła boginię Artemidę o pomoc w sprawie natrętnego Alfejoza. Artemida pomogła nimfie zamieniając ją w źródło. W ten sposób Afejoz nie mógł jej odnaleźć. 

W źródle pływają kaczki i rośnie w nim również papirus, który jest symbole Syrakuz.

Byłam w Syrakuzach na przełomie listopada i grudnia i na pogodę trafiłam fantastyczną. Dzięki temu mnóstwo czasu spędziłam nad morzem, nie mogąc wyjść z zachwytu nad jego kolorem :)

Jako że byłam w Siracusach poza sezonem turystycznym, życie nocne było ... powiedzmy umiarkowanie intensywne. 

Zaledwie kilka barów w centrum miasta i pustki na ulicach. Tu przypomina mi się rozmowa z mieszkanką Syrakuz, która stwierdziła, że Syrakuzy są miastem dla starszych ludzi. Młodzi uciekają stąd (to wyjaśniałoby nieco tę pustkę), jak zresztą z całej Sycylii na północ Włoch. 

Port w Syrakuzach nocą


Podsumowanie: Syrakuzy to miasto dla osób pragnących spokoju. Dla amatorów niespiesznych spacerów nadmorskimi bulwarami i po wiekowych uliczkach miasta. Dla miłośników historii i kultury starożytnej Grecji, bo czasem zagubiwszy się gdzieś w Ortigii zapomina się, że jest się na Sycylii.